آسیب‌شناسی سیاست‌های دولت در ساماندهی اسکان غیررسمی، نمونه موردی: محلات نای‌بند، شیرسوم و خواجه عطا، شهر بندرعباس

نویسندگان

هیات علمی

چکیده

  چکیده   بنا بر برآورد برنامه‌ اسکانِ بشرِ سازمان ملل متحد، بیش از 50 درصدِ ساکنانِ شهرهایِ کشورهایِ کم‌درآمد و 20 درصدِ کشورهایِ با درآمدِ متوسط، در سکونتگاه‌های غیررسمی زندگی می‌کنند که سنجه‌های سواد، تندرستی، درآمد و پیشرفت اجتماعی، از میانگین شهری در آن کشورها پایین‌تر است و شایسته‌ شان و کرامت انسانی نیست. کشور ما نیز از جمله کشورهایی است که با این مسأله‌ شهری درگیر است. بر اساس تاکیدات موجود در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، تامین سرپناه مناسب و در خور شان انسان، یکی از وظایف بسیار مهمِ دولت در قبال شهروندان ایرانی به شمار می‌آید. دولت در ایران- چه قبل از انقلاب اسلامی و چه پس از آن- سیاست‌های زمین و مسکن شهری را در دست داشته و کنترل می‌کرده‌است. این مقاله با استفاده از روش تحلیلی – تبیینی، با رویکرد کیفی و کمی و جمع‌آوری اسنادی و اکتشافی داده‌ها، سعی در بازنمایی آسیبِ‌ سیاست‌های به کار رفته توسط دولت و علل کمتر رضایت‌بخش بودن سیاست‌های آن در راستای ساماندهی اسکان غیررسمی دارد. لذا از پرسشنامه و روش تحلیل عاملی برای ارزیابی شاخص‌ها استفاده شد. نتایج به دست آمده، حاکی از آن است که سیاست‌های دولت در دوره‌های مختلف، نه تنها به پایداری اجتماعی، فیزیکی و کالبدی سکونتگاه‌های غیررسمی منجر نگردیده است، بلکه باعث محروم شدن بخش وسیعی از افراد کم‌درآمد از تسهیلات زمین و مسکن شهری در برنامه‌های دولت نیز شده است، در این راستا، نتیجه‌گیری و پیشنهادها ارائه شده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Pathology of the government policies on organizing of informal settlement in Iran Case study: Khaje ata, Nayband and Shire sevom district in Bandarabbas city

نویسندگان [English]

  • A. Pourahmad
  • A. Pourahmad
  • M. T. Rahnamaee
  • M. T. Rahnamaee
  • M. Gharakhlou
  • M, Eskandari nodeh
چکیده [English]

  Abstract   According to the estimation of the United Nation Settlement Program, more than 50 percent of the residents of the cities of low-income countries and 20 percent of that of the moderate-income countries live in informal Settlement and indices of literacy, health, income and social advance are lower than average of urban life quality, which is not proper for human dignity. Our country is one of those countries which are engaged this with urban problem, too. As the constitution of I.R.IRAN emphasizes one of the important duty of the government is providing a suitable residence for Iranian citizens. Before and after Islamic Revolution, the government controls the land and urban housing policies. This article tries to review the disadvantages of the applied policies of the government and the less-satisfying causes of its informal settlement organizing policies Using the analytic-explanatory methodology, qualitative and quantitative approach, collecting documentary and exploratory data. So, questionnaire and factor analysis method are used for evaluating the informal settlement empowering indexes. Results shows that the government policies have not only lead to social and physical sustainability f the informal residences, but also caused a large amount of low-income people to be deprived from land and housing facilities in the government program. Considering these findings some suggestions are presented.   

کلیدواژه‌ها [English]

  • Key words: Government
  • Organizing
  • Informal settlement
  • Policies
  • Iran